كه يه روزي شايد دور يا شايدم زود تو خونه ي قشنگمون عاشقونه هامون سر بگيرن؟
من ميبالم به  تو نفسم.. به تو كه بهتريني.....

و این بود اولین عاشقونه ی من برای تو...
*یکی اومد و تنهاییهامو با خودش برد*
همه چیز یه دفعه شد ...یهویی...نمیدونم...هنوزم نمیتونم باور کنم
یه دفعه اومد و تمومه لحظه هامو ماله خودش کرد....الان چند روزه که یه جوره
دیگه شدم...انگاری راس راسی یه گمشده داشتم ...به همین راحتی.... کسی
که حتی فکرشو نمیکردم یه روزی جای یاره خیالیمو برام پر کنه اما این اتفاق افتاد
منی که فکر میکردم دیگه هیچ احساسی برام نمونده....کیلومترها ازم دوره....اما
ما خواستیم با هم باشیم شاید رسیدنمون سالها طول بکشه نه اشتباه نکنین..
من هیچ وقت تو نت دنباله یارم نبودم ...من اونو تو دنیای واقعی شناختم.....
من اونو با صداقتش شناختم...دیگه همیشه یادش باهامه...نبضه زندگیم بعد
از خدا به یاده اون میزنه میخوام بدونه که قشنگترین اهنگه زندگیم تپشه قلبشه....
بدونه که حاضرم قشنگترین لحظه های زندگیمو به پای ساده ترین دقیقه های
 عمرش بریزم...خوشحالم که میتونم سهمی از مهربونیهای خالصانش داشته باشم....
اون قشنگترین هدیه ی خدابه منه....نمیدونم چطوری صاحبه روزام ......شاهزاده ی
رویاهام...عزیزه ثانیه هام....همراهه دردا و شادیام....یاره گریه هام....معنیه همه ی حرفام
حالا منم شدم یکی از هزاران هزار مسافر جاده ی عشق...فقط میتونم ساده بهش بگم
بهونه ی تازه ی زندگیم بی ریا و عاشقونه دوستت دارم و میخوام تا اخرش باهات بمونم
اگه تا روز قیامت*داشتنت نباشه قسمت*چشم به راهه تو میمونم*با دلی پر از صداقت

..............اره بالاخره منم عاشق شدم ................

برگ نقره ای هجدهم
معنای زنده بودنه من با تو بودنه.کنار تو مفهوم زندگیه معنیه عشقه
توی سر نوشت من با تو موندن ،همیشه با تو و به یاد تو نفس کشیدنه.

 پ.ن. : دوسته عزیزم (یه ونوسی)ادرس وبتو دوباره برام بزار اشتباهه دلم میخواد باهات اشنا شم

اهههههههههههه... دارم نفس ميكشم.. دارم لحظه لحظه ي اين زندگي رو

با عشقت نفس ميكشم... با عشقي كه بهت دارم و بيشتر از اون رو از تو ميبينم....

ارههههههههه.. خدايااااا.. من دارم با همه ي وجودم زندگي ميكنم....

عسلي ؟ عشقم؟

نكنه اين يه رويا باشه؟ نكنه خواب باشم؟

يادته هميشه بهت ميگفتم رويايي بخوابي؟ حالا تو شدي روياي ممكنم..

تو شدي تك تكه نفسام...

چقدر خوبه اين ارامشي كه داريم..

پريشب تو بغلت تشكر كردم ازت براي زندگيي كه برام ساختي...

سوالي كردي كه جوابش فقط همينه:

چقدر خوبه كه تو اينهمه منو ميخواي ...

عسلي تو اين چند وقت نذاشتيم مشكلاي كوچيكمون بزرگ بشن و وقتي اشتباهي

ميكنيم هر دومون قبولش داريم

و اين همون چيزيه كه تو با ياد اوريش يه دليله ديگه به دلايل خوشبختيمون اضافه كردي..

ميسي مرد من...

اخ كه چقدر دوستت دارم..

اخ كه چقدر وقتي لوسم ميكني با انگشتت رو لبام ميزني و نازم ميدي دلم ميخواد

بپرم بغلت و اين اروزيه بزرگه هميشه نزديكه منه...

ميدوني نفسم؟

تو قده بغله مني.. من قده مهربونياي تو هم نميشم.. تو خيلي ماه تري يككي يدونه ي من...

اااااااااااااااااارههههه.. تو / عشقه / منيييييييييييييييي

يك ماه گذشت...

به سرعته باد...جوري كه هنوز فكر ميكنم بايد بريم دنبال گل و اينكه واي نكنه بارون باشه؟

شايد بنا به اين بود كه درست تو ماهگرد وصل اسمونيمون بيام و بنويسم

بنويسم از همه ي چيزايي كه خوب بود و تلخ بود و شيرين شد و خاطره موند...

بنويسم از استرسامون.. ناراحتيهامون.. خوشيهامون وشاديه قشنگه اومدن تو خونه ي

دونفرمون و شروعه همون زندگيه رويايي كه هميشه تصورشو ميكردم....

21 مرداد شبي بود كه بعد از يه هفته بارون بالاخره هوا خوب شد و شما اومدين و جشنه

به ياد موندني اي كه انجام شد و ما خوشحال از اينكه فردا هم همينه..

با كلي ذوق و شوق درباره ي تزئئن پشتمون نظر ميداديم و تو نحوه ي گذاشتن ميزا با هم

مشورت ميكرديم... شب با اين دعا كه فردا همين باشه تو بغلت اروم گرفتم و تو چقدر قشنگ

بهم ميگفتي اگرم بارون باشه هيچي عوض نميشه

ساعت 8 صبح بايد ارايشگاه بودم....اومدي با بابا رسونديم و برگشتي....

ساعت 2 و نيم كار ارايشگاه تموم شده بود و تو نيم ساعتي معطل فيلمبردار...

پس يه بار بدون فيلمبردار اومدي كه مانتو و شلوارمو ببري و وقتي درو باز كردم چشماي

خوشگلت برق زد از خوشحالي... خنديدي و گفتي "چه ناناش شدي خانومي من..."

و من بودم كه با اولين جمله ي قشنگت تا اسمون پرواز كردم و بهت گفتم تو هم ناز شدي

تو لباس دامادي.....

بالاخره حدود  سه و ربع بود كه زنگ ارايشگاه با سر انگشتاي نازت به صدا در اومد و من با

يه حسه مخلوط از اشتياق و استرس درو باز كردم و فيگورهاي فيلمبردار بود كه انجام ميدادم ...

به خاطر دنباله ي زياد لباسم سخت راه ميومدم اما دستات سپري بود كه مصمم ميكرد به انجامش

دسته گله قشنگمو دادي دستم و نشستيم تو ماشين براي فيلمبرداري

ويلاي قشنگي رفتيم و چقدر اون لحظه هاي شيرين سريع ميگذشت...

انقدر وقت كم اورده بوديم كه نهاري كه برام گرفته بودي رو تو ماشين خورديم..

بعد از ويلا به زحنمت يه درياي خلوت پيدا كرديم و چند دقيقه اي هم عظمته دريارو مهمون

صحنه هاي فيلممون كرديم...بعدش راه افتاديم سمت اتليه...

توي اتليه چند مين به خاطره طرز دادنه گل به من اخمالو شدي اما بعدش شدي اقايي خودم

چقدر خوشحال بودم كه بارون نيست و همه چيز رديفه.. اما يهو نميدونم از كجا انگاري طوفاني

جايي قايم شده بود و منتظره خوشحاليه ما بود... بارون كه نه.. سيلي اومد كه ....

چقدر حرص خورديم.. چقدر خودمو نگه داشتم گريه نكنم كه ارايشم خراب نشه...

چقدر تماسايي كه از خونه ميشد نااميد كننده بود..

چقدر بد همه ي برنامه هامون به هم خورده بود.... و من چه ناباورانه تو بغلت تماشاگره

قطره هاي بي امانه بارون بودم....چقدر ناراحت شديم و غصه خورديم و به هم دلداري داديم...

چقدر اصرار كردم كه حداقل مشعلها رو روشن كنن... چقدر دلمون سوخت و سوخت...

يهو گفتن اونجا بارون بند اومده... ماشين اومد دنبالمون و رفتيم سمت خونه...

ديدم نسبت به محيط اتليه بارون كم شده و كسي به بارون نگاه نكرده و همه بيروننن....

همديگرو نگاه كرديم.. مگه ما چند تا از اين شبا داشتيم؟

خنديديم و از خون ريخته شده گذشتيم....

بر خلاف انتظارم همه وسط بودن و كسي به بارون توجهي نداشت...

يه كم جامون تنگ بود ولي به دو دقيقه نرسيد كه جشنمون برامون شد قشنگترين جشنه دنيا...

چه خاطره ه اي. رقصيدن با تو .. طنازي براي تو در محاصره ي قطره هاي بارون

فكر كنم فقط يكي دو تا اهنگو نشسته بوديم ...

مراسم شاممون هم به كمك خاله عالي برگزار شد و حنا و كيك هم همينطور....

چقدر لحظه ها پر شتاب ميگذشتن و طي اين مراسم هوار باره دوستت دارمو زير گوش هم

زمزمه كرديم و من چقددددددر خوشبخت بودم كنار تو...

چقدررر به خودم باليدم كه تو دامادمي... كه دستم حلقه تو دستاي توئه....

وقتي اهنگه مباركه رو ميخوندن و ما با هم براي هم ميخونديم و اطرافيان براي ما چقدرررر

حس ميكردم معني تك تك كلماته اين اهنگو...

اما گذشت...همه ي اينا گذشت... 22 مرداد هم گذشت...

خداي من...

چه حسي داره عروس شدن و قشنگتر از همه عروسه تو بودن...

فرداش كه قرار بود من براي هميشه بعد از خدا به تو تكيه كنم لحظه هاي غريبي بود...

خداحافظي از خونه اي كه توش بزرگ شدي و توش قهر كردي ... اشتي كردي..

گريه كردي و خنديدي ..دعا كردي و ارزو كردي خيلي اسون نيست....

خداحافظي با كسايي كه دوسشون داشتي و عزيزترين موجوداي زندگيتن اسون نيست...

اما ميدوني عسلي؟ من دور شدن از اينارو تحمل كردم چون ميدونستم قراره تو بشي عزيزترينم..

تو بشي مرد زندگيم...تو بشي همه كسم...

شبش اومديم خونه ي خودمون و اولين شبه زندگيه قشنگمون رو شروع كرديم و نگراني اي كه

تو چشماي مامان ديدم از اينكه پسرش اولين شبي كه تو خونه ش نيست و ارومش كردم كه

خيالش راحت باشه.... وقتي درو برام باز كردي انگار تو بهشت پا گذاشتم ...

خوابيديم و چه اروم خوابمون برد بعد از اين همه استرس و به اميده يه زندگيه خوب....

فرداش زائر بوديم...زائر راهه مهربونترين اقاي عالم...

ساعت ۱۱ و ۵۵ دقيقه شب قطار راه افتاد و حدودا ۱۲ فرداش رسدين مشهد...

هتل خوبي بهمون داده بودن .و دوروز قشنگ و رويايي رو اونجا گذرونديم...

دوروزي كه هيچ وقت از ذهنم پاك نميشه.. مهربونياي بي حد تو.. تلاشت براي اينكه  ماه

عسلمون برام بهترين باشه و به انصاف كه بهترين بود ....

وقتي تو حياط اون جاي نوراني كنار هم نشستيم و ازت پرسيدم يعني ما هميشه همينطور

خوشبخت ميمونيم ؟ تو مثله هميشه اميدوارم كردي و مطمئن تر به انتخابي كه كردم...

وقتي برگشتيم روز اول كاريت بود....

دم در بدرقت كردم و صدقه دور سرت چرخوندم و سپردمت به خدامون...

لحظه هارو شمردم تا بياي خونه و چقدر شاخه گلي كه دستت بود خوشحالم كرد...

بي اختيار پريدم بغلت و ماچت كردم و چقدر ازت تشكر كردم...

تو حتي ماهگرد دوستيمونم يادت نرفت و گله ديگه اي به گلدونه گلام اضافه شد

تو خيلي خوبي عسلم.. خيلي ماهي.. خيلي بزرگي...

من كنار تو خوشبخت ترينه عالمم.. اينو به مامانمم گفتم كه نگرانم نباشه...

گفتم تو تا من اب نخورم ليوانو به دهنت نزديك نميكني.. گفتم چقدر تو كاراي خونه كمكمي

گفتم چقدر از داشتنه تو به خودم ميبالم....

و دوباره به تو ميگم...اره مرده من...

هميشه ميدونستم زندگي كنارت خوبه و هميشه ارزوي باتو بودنو داشتم

چون ميدونستم تو خوبي اما نه.... حالا فهميدم كه اين طور نيست.. تو خيلي خيلي خوبي...

تو فرشته اي عشقم... وقتي گاهي نگات ميكنم دلم ميخواد يهو سفت بغلت كنم و بگم چقدر

دارم...وقتي ميبينم چقدر داري زحمت ميكشي براي زندگيمون ديوونه ترت ميشم...

وقتي از حموم ميام و به بهونهي يخ دادن بهت ميفرستيم سراغ يخچال تا ليوان شربتي كه

برام اماده كردي رو ببينم .. وقتي انگورو از برام حبه ميكني تا از دستت بخورم...

وقتي كلي وسيله داشته باشيم اما همه رو خودت ميگيري تا من خسته نشم...

وقتي در مورد همه چيم نظر ميدي و دلت ميخواد بهترين باشم..

وقتي تا چيز تازه ا ي ميپوشم بهم ميگي چه ناناش شدي...من ديوونه ترت ميشم

وقتي احتراممو پيش همه نگه ميداري و همه جا تعريفمو ميكني من تا اوج ميرم...

من چي بگم عشقم كه تو اينهمه خوبي؟

چه شكري بايد به جا بيارم براي اين همه خوشبختي و اينهمه ارامشي كه دارم كنارت

چيكار كنم كه جبران بشه يه قطره از اين همه مهربونيت...

خداي من..

خداي بزرگم.. خداي مهربونم..

خودت ميدونم هميشه شكر گذارتم... هيچ وقت اين خوشبختي رو ازمون نگير...

هيچ وقت....

* فردا روزه توئه مرد من... روز بزرگداشته تو كه همه ي رفتارات
برام تداعيه اقامون علي (ع)ه ... من تو اين روز پر عشق ترين بوسه ها
رو نثارت ميكنم و با همه ي وجودم بهت تبريك ميگم...
روزت مبارك فرشته ي من....دوستت دارم....

سلام شاهزاده ي روياهاي ممكنم..
ديدي اين دله بيچاره طاقت نياورد...؟ ديدي انقدر دل دل كردي و دل به دلت دادم تا بالاخره دارم پر ميكشم طرفت؟
فكرشو كه ميكنم امشب دوباره دستاي مردونت دور شونه هام حلقه ميشه و نگاهه مهربونت تمومه تصويراي ديگه رو
از جلو چشام محو ميكنه ديوونه ميشم....
اينكه دوباره بوسه هاي گرم عاشقونتو رو پيشونيم حس كنم و دستاي قويتو تو دستم ببينم برام دوست داشتنيه
واي اقايي من... انگاري قند تو دلم اب ميشه وقتي فكرشو ميكنم دوباره پيش هميم...
عسلي خيلي كم طاقت شديماااا....ولي من اين كم طاقتيارو دوس دارم
كنار تو بودنارو دوس دارم..
با تو نفس كشيدنمو دوس دارم....
اينكه عشقه قشنگمون بالاخره برامون به وصال نشست هنوز برام باور نكردنيه...
عسلي خدا چقدر بزرگه ؟ تا حالا انقددددددر عظمتشو نديده بودم....
هيچ وقت فكر نميكردم كارا انقدر خوب پيش بره...
كاش هيشكي تو دلش هيچ غمي نداشته باشه.. كاش همه به خواسته هاشون برسن..
مثله مني كه تو رو خواستم و تويي كه منو خواستي و مايي كه تو هم گره خورديم....
عزيز دلم...افتخار من....
دارم تصورت ميكنم وقتي كه چشماي خوشگلت تو چشام ميفته و لبامون غرقه خنده ميشه....
كاش خدا هيچ وقت اين روزارو برامون تموم نكنه...
كاش هميشه عاشقي كنيم...
ولي دلم امنه عسلم.. چون من كنار تو كاري جز عاشقي ندارم...رسمي جز دلدادگي ندارم...
من بدونه تو دنيايي ندارم ..
تو همه ي دنياي من و فرداي مني....
تو همه ي زندگيه منييييييييي.....
تو / همه ي / وجووووووودمييييييييييييييييييييي

۱۸ م نوشت : چقدر خوبه وقتی از رعدوبرق میترسی و میگی وای اقاییی من میترسم عزیزترینت

بغلت میکنه و میگه نترس عسلم من پیشتم.. ببین  تو بغل اقاییتی!!!

پ.ن:نسرین عزیزم برای تبریکت ممنونم.. تو همیشه مهربونی....

پ.ن : دوستای نازم از همتون ممنونم برای این مدت....تک تک کامناترو از گوشی میخوندم
اما نمیتونستم اپ کنم یا بکامنتم ...من از خونه عسلی اینا اپ کردم و خیلی از جزئیات
خرید و مهمونیامونو اینارو ننوشتم ... فعلا هم نمیتونم بکامنتم  فقط سریع نوشتم که هم شما نگران نشین
هم خودمون این روز برامون ثبت شده بمونه....نمیدونم هم کی بیام نت
از همینجا همتونو میبوسم و واقعا ازتون ممنونم... خیلی گلید بخدا... دوستون دارم...